jane Blog > Vrijwilligers helpen vluchtelingen in Brussel

Magali en Johanna, twee vrijwilligers van JGI vertellen hun leven op het Parc Maximilien vluchtelingenkamp. Hier hun getuigenis.

Maximilien

Enige tijd geleden leken de oorlogen uit het nieuws nog heel ver. Uiteraard besefte ik dat veel mensen hun land hadden moeten ontvluchten om zichzelf te redden en dit had hun lot zeker en vast veranderd. Maar dankzij de inrichting van een «vluchtelingenkamp» in het Maximiliaanpark, heb ik werkelijk begrepen dat ik nu mijn stad deelde met talrijke nieuwkomers. Het nieuws was nu zo nabij en het zou zeer snel mijn realiteit worden. De oproep voor vrijwilligers op de facebookpagina «Plateforme citoyenne de soutien aux réfugiés Bruxelles» die net gecreëerd werd, werd dus ook mijn oproep. Voor mij was het mijn plicht om ook mijn steun te betonen aan deze mensen, die alles verlaten hadden om in leven te blijven.

Op een zeer korte termijn hebben veel mensen die elkaar niet kenden met elkaar gesproken op het Platform. De solidariteit begon vorm te krijgen. Honderden helpende handen maakten het verschil. Ik heb andere personen, allen vrijwilligers, ontmoet in een opslagplaats waar een indrukwekkend massa giften ons opwachtte. Voedsel, kledij, tenten, hygieneproducten, etc. We hebben een aantal uren nodig gehad om een vrachtwagen leeg te maken en het vervolgens te vullen met kledij die naar het park gebracht moesten worden; maar we hebben tevens opgeruimd en alle giften van vrijgevige burgers geordend. In het park sorteerde een reeds groot team intussen de kledij. Daar heb ik ook een handje toegestoken. Die dag had ik afgesproken met Johanna, ook vrijwilliger bij de Jane Goodall Institute. Dat was een tiental dagen geleden. Sindsdien gaat ze er dagelijks naartoe om haar steun te brengen waar ze kan, wanneer ze kan. Soms, vaak zelfs, blijft ze tot laat op de avond. Een andere vrijwilliger besteedt er heel haar tijd aan. Ze is dag en nacht aanwezig en dit sinds de 1e dag. Zoals met vele anderen, kom ik helpen wanneer ik er de kans toe krijg en ontmoet ze dan aan het onthaal voor de nieuwkomers. Daar komen de migranten een tent aanvragen wanneer ze in het park aankomen. Daar zorgt een team voor het goed beheer van de tenten op het kamp. Welke tenten zijn vrijgekomen? Waar kan men er nieuwe plaatsen? Welke moeten vervangen of gereinigd worden? Hoeveel personen kunnen erin logeren? Daar kunnen de mensen na een lange rusten, en daar krijgen ze informatie over de werking van het kamp. Waar kan je kledij vinden? Waar kan je eten? Waar vind je een dokter?, enz.

Daar vertellen velen ons ook hun verhaal. Ze komen uit Mossoul, Bagdad, Tikrit (Irak), Damas, Alep (Syrië) of elders. Op een dag vraagt een van hen me of ik als vrijwilliger werk. Al lachend antwoord ik: «Vind je dat ik nu werk? Ik doe niets. Ik sta te babbelen». Zijn antwoord?: «Door met ons te praten help je ons al»… En het is maar zo weinig. »

Magali, vrijwilliger bij JGI Belgium

Facebook : Plateforme citoyenne de soutien aux réfugiés Bruxelles
Web site : http://www.bxlrefugees.be/

Terug naar blog